Hans van Woerkom,
Verhalenverteller

Mijn liefde voor verhalen ontstond thuis en op de basisschool. Mijn vader vertelde thuis smakelijke anekdotes over alles wat hij meemaakte. Op de basisschool had ik een leraar die bijbelverhalen zo beeldend kon vertellen, dat ze als een film aan je voorbij gingen. Een leraar Duits op de middelbare school inspireerde me met zijn Duitse vertolking van Odysseus, Hercules en andere verhalen uit de Griekse mythologie. Ik merkte hierdoor dat het luisteren naar verhalen niet alleen spannend is, maar ook het begrip van de taal bevordert.

In 1974 werd ik leraar in het basisonderwijs. Hier begon ik zelf verhalen te vertellen aan de kinderen. Ik vertelde uit boeken, maar bedacht ook zelf verhalen. Met name een vervolgverhaal in de stijl van ”In de ban van de Ring”, dat ik vertelde in een door kaarsen verlicht lokaal, was een groot succes bij de leerlingen.

Toen ik in 1994 bij de basiseducatie ging werken, begon ik met verhalen vertellen aan volwassenen. Aan allochtone, volwassen cursisten vertelde ik bijvoorbeeld Nasreddin Hodja-verhalen. Bijna alle cursisten uit Turkije, Afghanistan, Iran en Irak kennen Hodja en zijn verhalen. Maar opvallend is dat mensen uit de hele wereld kunnen lachen om zijn gevatte opmerkingen. Door de goede respons en vooral het plezier wat ik er aan beleefde, ontstond het idee om professioneel verhalenverteller te worden. Een bezoek aan het Amsterdamse Vertelfestival was de eerste stap naar realisatie van dit idee.

Ik deed een opleiding van drie jaar bij een Rotterdamse vertelschool. Daar leerde ik de kneepjes van het vak. Mijn vaardigheden werden uitgebouwd door het volgen van workshops bij nationale en internationale vertellers. Nu ben ik fulltime verhalenverteller en geef gemiddeld vier vertelvoorstellingen per week.

In november 2003 en oktober 2004 organiseerde ik met vier andere vertellers het Rotterdamse Vertelfestival “De Verhalenfontein”.